Σωτήρης Λιούκρας

"Εσωτερικά"

Ατομική έκθεση

ΦΣΦ  "Ο Αριστοτέλης", Πινακοθήκη Φλωρινιωτών Ζωγράφων «Στεφάνου και Βασιλικής Γώγου» 

Φλώρινα

 Διάρκεια από 19 Οκτωβρίου έως 13 Νοεμβρίου 2016

Σωτήρης Λιούκρας «Εσωτερικά» 

Σε όλα τα στάδια της δουλειάς του Σωτήρη Λιούκρα επιμένει το θέμα του «ζωγράφου στο εργαστήριο». Το θέμα αυτό στη διάρκεια των τελευταίων επτά χρόνων συμβάδιζε με άλλα, που αφορούσαν την εμπειρία του τόπου, τον βιωμένο χώρο της πόλης, καθώς, παράλληλα με τον χώρο της κοινωνικής δραστηριότητας, αποτυπωνόταν ο εσωτερικός, οικείος χώρος του εργαστηρίου, τεκμήρια μιας αυτοβιογραφικής δήλωσης.

Για τον ζωγράφο το εργαστήριο είναι χώρος δουλειάς και σκέψης, δοκιμών και πειραματισμών, μελέτης και ολοκλήρωσης, εκεί όπου βασανίζεται από την αμφιβολία και απολαμβάνει τη χαρά του τελειωμένου έργου, εκεί όπου παλεύει με το υλικό για να φτάσει στη διατύπωση του νοήματος. Όταν ο ζωγράφος αποφασίσει να ζωγραφίσει το εργαστήριό του είναι σαν να απευθύνει στον θεατή μια βαθειά εξομολόγηση για τις άπειρες ώρες μοναχικής δουλειάς. Αυτός ο οικείος χώρος αποδίδεται -σε αντιδιαστολή σχεδόν πάντα προς τον εξωτερικό- σε πολλές παραλλαγές ως προς τη διάταξη των πραγμάτων μέσα σε αυτόν, τον φωτισμό, την θέση του ίδιου του ζωγράφου. Παρά τη σταθερότητα του εσωτερικού χώρου, οι αλλαγές καταγράφονται καθώς αυτός αλλοιώνεται από το φως και η βίωσή του σημαδεύεται από το πέρασμα του χρόνου και την περιοδική εναλλαγή των εποχών. Παράλληλα με τη φυσική χρονική ροή τα αντικείμενα λειτουργούν ως συμβάντα αλλάζοντας θέση, άλλοτε τακτοποιημένα και άλλοτε να τον κατακλύζουν σύμφωνα με έναν νοητικό ρυθμό, σαν να τον δημιουργούν εκ νέου, ερήμην του δρώντος προσώπου.

Ο ζωγράφος στα έργα του κάνει θέμα του την ίδια τη ζωγραφική. Πρωταγωνιστής δεν είναι ο ίδιος αλλά το φως και ο χειρισμός του, ένας από τους βασικούς άξονες της εικαστικής του έρευνας στη μέχρι σήμερα δουλειά του, τόσο στα δισδιάστατα όσο και στα τρισδιάστατα έργα του. Το φως αλλάζει τη μορφή των πραγμάτων, τα εμφανίζει ή τα ρίχνει στην αφάνεια, τους δίνει χρώμα, κυκλοφορεί και αναδεικνύει επιφάνειες ή αναπτύσσεται με δέσμες από γραμμές, δημιουργεί χώρο, διακρίνει το εσωτερικό από το εξωτερικό. Η επίδραση αυτή του φωτός αναπτύσσεται πάντα σε σχέση με το αντιθετικό του ισοδύναμο, τη σκιά. Ο χώρος οργανώνεται με βάση αυτή τη διαλεκτική σχέση, μια αναφορά στο χρόνο, την άλλη σημαντική συντιστώσα που διαμορφώνει την ανθρώπινη εμπειρία. Οι σκιές πολλές φορές αυτονομούνται, αντικαθιστούν τα πρόσωπα ή τα αντικείμενα, καθορίζουν ή αλλάζουν τη φυσιογνωμία τους. Αυτό το ανταγωνιστικό παιχνίδι ξετυλίγεται θέτοντας ερωτήματα που αφορούν τη δράση του ζωγράφου, την πρόσληψη της μορφοποιητικής του εργασίας από τους άλλους, τη θέση του στο χρόνο που μετριέται με την περιοδική αλλαγή του φωτός.

                                                                                                       

Ζωή Γοδόση

Επικ. Καθηγήτρια ΤΕΕΤ - ΠΔΜ

Βιογραφικό Σωτήρη Λιούκρα

Ο Σωτήρης Λιούκρας γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1962. Αποφοίτησε από την Α.Σ.Κ.Τ. Αθήνας το 1985 (Δίπλωμα ζωγραφικής, Εργαστήριο Γιάννη Μόραλη). Ζει στη Φλώρινα και διδάσκει στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Έχει πραγματοποιήσει δέκα ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

    

 Η φύση των πραγμάτων ΙΙ, 2009, ακρυλικά(66Χ70)

    

  Η φύση των πραγμάτων Ι, 2009,  λάδι (70Χ66)

  

    Βαρύτητα, 2009, λάδι (100Χ80)

     

 Μετακόμιση, 2010, λάδι (80Χ100)

Εσωτερικό Ι, 2010, λάδι (40Χ50)

      Εσωτερικό ΙΙ, 2010, λάδι (40Χ50)

  

   Εσωτερικό ΙΙΙ, 2010, λάδι (40Χ50)

   

   Εσωτερικό ΙV, 2010, λάδι (40Χ50)

Φθινόπωρο, 2010, λάδι, (50Χ40)

     

  Εσωτερικό VΙ, 2010, ακρυλικά (50Χ40)

     

  Εσωτερικό VII, 2010, ακρυλικά (40Χ50)

   

    Οι πατατοφάγοι, 2010, λάδι (105Χ130)

    

   Ο χειμώνας της πυράκτωσης, 2010, λάδι(130Χ100)

  

    Ο χειμώνας του φθορίου, 2014, λάδι (70Χ57)

   

    Πρωινό φως, 2010, ακρυλικά (40Χ50)

    

   Η ιδέα, 2014,  ακρυλικά σε ξύλο (47,5Χ38)

     

  Ο μεγάλος ύπνος, τρίπτυχο, 2014-15, ακρυλικά (70Χ168)

    

   Εργαστήριο Ι, 2015,  λάδι, (70Χ57)

     

  Εργαστήριο ΙΙ, 2015,  λάδι (70Χ47)

     

  Εργαστήριο ΙΙΙ, 2015,  λάδι (70Χ112

      

 Πλατεία Ηρώων, 2016, λάδι (130Χ80)

  

     Στρεβλή περίθλαση, 2016,  λάδι (112Χ70)

     Ο ζωγράφος και το μοντέλο, 2016, λάδι (40Χ50)

    

   Το σπίτι των πνευμάτων, 2016, λάδι (40Χ50)

    

  Ο πυρηνάρχης, 2016, λάδι (40Χ50)

     Μετακόμιση ΙΙ, 2016,  λάδι (80Χ100)

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Καθημερινές: πρωί κατόπιν ραντεβού (για επισκέψεις μαθητών) – απόγευμα  6.00 - 9.00 μ.μ. – Κυριακές και εορτές: πρωί 10.00 π.μ. – 3.00 μ.μ.

WINE SPIRIT / ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ

ΟΜΑΔΙΚΗ  ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ   

  

 Η έκθεση  συνδιοργανώνεται από τους Δήμους Θεσσαλονίκης και Λήμνου. Προέκυψε μετά από πρωτοβουλία του Χώρου Τέχνης “Ώχρα Μπλε” και θα παρουσιαστεί ακολούθως στη Μύρινα της Λήμνου, στο χώρο Αποθήκη, από τις 16 Ιουλίου έως τις 17 Αυγούστου 2016.

Την επιμέλεια έχει ο Γιάννης Μπόλης, Ιστορικός Τέχνης και Επιμελητής του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.           

Μακραίωνο σύμβολο και θεϊκό δώρο, το κρασί εξαπλώθηκε στη λεκάνη της Μεσογείου, διεκδίκησε μια πρωταρχική θέση στις παραδόσεις, στις δοξασίες και στις λατρείες των λαών της, προσδιόρισε το χώρο, τη γενικότερη διακίνηση αγαθών και ιδεών, και αναδείχθηκε σε ενοποιητικό και αναπόσπαστο στοιχείο των πολιτισμών της στο πέρασμα των αιώνων.

Η έκθεση Wine Spirit / Το Πνεύμα του κρασιού επιχειρεί μέσα από τα έργα 34 Ελλήνων καλλιτεχνών να συνδυάσει μ' έναν πρωτότυπο, ευρηματικό και ευφάνταστο τρόπο, εθνογραφικές, γεωγραφικές, ιστορικές, πολιτισμικές, θρησκευτικές και καθημερινές αναφορές, με κοινό άξονα το κρασί.

 Συμμετέχουν με αλφαβητική σειρά οι καλλιτέχνες: Βαβάτσης Γιώργος, Βούσουρας Ανδρέας, Γιανναδάκης Μανόλης, Δαμπασίνα Λυδία, Δεσποτέρη Ντίνα, Ελευθεριάδης Μάριος, Επιτρόπου Στέφανος, Θεοφυλάκτου Ελένη, Inkarnato Paolo, Καββαθά Αντιγόνη, Καρλαφτόπουλος Δημήτρης, Κεχαγιόγλου Χρήστος, Κομπατσιάρη Μαρία, Κοντέλλης Ανδρέας, Κοντοσφύρης Χάρης, Κοτούλας Απόστολος, Κωνσταντίνου Δέσποινα, Λιούκρας Σωτήρης, Μαγκανιώτης Αλέξανδρος, Μαυρίδης Έκτορας, Μακρή Τέτα, Μπλιάτκας Νικόλας, Μπονάτσου Ισμήνη, Ξαφοπούλου Αλεξία, Παπαδόπουλος Αντώνης, Παπαδοπούλου Αγγελική, Πουλαντζά Νατάσσα, Σεπετζόγλου Νίκος, Σιατερλή Δήμητρα, Σφούνης Θωμάς, Τερζής Νίκος, Τσακίρης Γιώργος, Τσεριώνης Γιώργος, Χριστοφορίδου Ειρήνη.

"Ο οινολόγος", 2016, λάδι σε μουσαμά, 40Χ50 εκ.

" Η γειτονιά του ξινόμαυρου", 2016, λάδι σε μουσαμά, 40Χ50 εκ.

Την έκθεση θα συνοδεύει δίγλωσσος κατάλογος, σε ελληνικά και αγγλικά, και θα πλαισιωθεί από παράλληλες δράσεις σε Θεσσαλονίκη και Λήμνο, που θα περιλαμβάνουν ξεναγήσεις και βραδιές οινογνωσίας. 

Διάρκεια έκθεσης : 12 Μαΐου έως 30 Ιουνίου 2016

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή, 10.00 -17.00,

Σάββατο, 11.00-15.00, Κυριακή και Δευτέρα, κλειστά 

Τηλέφωνα επικοινωνίας : Casa Bianca , 2310 427555, 2313 318538

                               

Σωτήρης Λιούκρας

 "η κοιλάδα του κόκκινου και του πράσινου" 

ατομική έκθεση στην  Γκαλερί Ειρμός - Θεσσαλονίκη

Διάρκεια: 19 Μαΐου - 13 Ιουνίου 2015

Γκέτο Ι, 2014, ακρυλικά σε μουσαμά, 40 Χ 50 εκ.

Η κοιλάδα του κόκκινου και του πράσινου

Η αποτύπωση των βιωμάτων από τις εμπειρίες σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο στο έργο του Σωτήρη Λιούκρα οδηγεί στην διαμόρφωση της εικόνας του γενέθλιου τόπου. Ο τίτλος της έκθεσης παραπέμπει σε διαφορετικού επιπέδου συμπληρωματικές έννοιες, που αφορούν το φυσικό και το χτισμένο περιβάλλον αλλά και τη συμπληρωματικότητα των χρωμάτων. Η βλάστηση και οι κόκκινες σκεπές αποτελούν τα βασικά οπτικά ερεθίσματα στην κοιλάδα του κόκκινου και του πράσινου που φιλοξενεί την πόλη, όπου γεννήθηκε και ζει ο ζωγράφος. Οι εικόνες της πόλης, αν και περιέχουν τοπογραφικές αναφορές, χάνουν την αναφορικότητά τους με την αντιρρεαλιστική χρήση του χρώματος και την πραγμάτευση του φωτός και της σκιάς. Ο φυσικός χώρος μετατρέπεται σε τόπο, καθώς συνδέεται με τα προσωπικά βιώματα και νοηματοδοτείται από τις καθημερινές πρακτικές των ανθρώπων που ζουν σε αυτόν. Ο χώρος παρουσιάζεται ως φορέας των δραστηριοτήτων που αφορούν την καθημερινή ζωή αλλά και ως φορέας της ατομικής και συλλογικής μνήμης, καθώς οι εικόνες από τις απόψεις της πόλης ανακαλούν κοινούς συνειρμούς σε ανθρώπους που έχουν ανάλογες εμπειρίες.

 Η αίσθηση της κοινής κοινωνικής εμπειρίας κυριαρχεί στα έργα αυτής της ενότητας. Ο μοναχικός παρατηρητής και οι εσωτερικοί χώροι, που εμφανίζονταν σε προηγούμενες σειρές έργων, έχουν αντικατασταθεί από ομάδες ανθρώπων που μοιράζονται με την παρουσία τους το δημόσιο χώρο: συναθροίσεις, συναντήσεις, συνομιλίες, συμπορεύσεις. Η τελική εντύπωση όμως είναι πολύ μακριά από την ρεαλιστική αποτύπωση. Ακόμα και όταν οι άνθρωποι κινούνται, αυτό που μεταδίδεται στο θεατή είναι η εντύπωση της στατικότητας. Το έντονο φως, χωρίς αναγνωρίσιμη φωτεινή πηγή, καθώς φαίνεται κάποτε να εκλύεται από τα αντικείμενα, και οι μεγάλες σκιές δίνουν στο αστικό τοπίο μια «μεταφυσική» διάσταση, κατά την έννοια της μεταφυσικής ζωγραφικής του Ντε Κίρικο. Το φως πρωταγωνιστεί, υποκαθιστώντας κατά περίπτωση την ανθρώπινη παρουσία και υποδηλώνοντας τα ίχνη της ανθρώπινης δράσης. 

Η πόλη όμως, παρόλο που σε ορισμένα έργα τα σχήματα των κτηρίων της σβήνουν στο βάθος σε μια μονοχρωματική ατμοσφαιρική προοπτική, δεν παρουσιάζεται ως ένας αναλλοίωτος χώρος. Τα οχήματα, τα παραπήγματα, τα κτήρια που χάσκουν λειτουργούν ως δείκτες χρονικού προσδιορισμού. Η πόλη αλλάζει, χτίζεται, ερειπώνει και ξαναχτίζεται, αποτυπώνοντας τις αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων κατά τη ροή του ιστορικού χρόνου. Και οι άνθρωποι κινούνται και δρουν μέσα στα όριά της, άλλοτε έχοντας οικειοποιηθεί το χώρο και άλλοτε όντας αμήχανοι, χωρίς να έχουν διαμορφώσει μια στενή σχέση μαζί του. Είναι το προσωρινό πέρασμα του πρόσφυγα, του ξένου, του νεοφερμένου από έναν φυσικό χώρο που ακόμα δεν έχει γίνει τόπος. Για τους ανθρώπους που στέκονται ή που βαδίζουν σε μια πόλη που γίνεται αόρατη, χαμένη στην ομίχλη, ο τόπος αυτός δεν υπάρχει. Τόπος για αυτούς είναι οι αναμνήσεις από το βιωμένο χώρο που άφησαν πίσω τους.

Όμως και για όσους μόνιμα κατοικούν σε έναν τόπο, η αντίληψη για αυτόν διαμορφώνεται από τη συγχώνευση παροντικών και παρελθοντικών εμπειριών. Η μνήμη αναλαμβάνει να συμπληρώσει τα χάσματα, να ταξινομήσει τις εντυπώσεις, να «τακτοποιήσει» τις αναμνήσεις, παραλείποντας τις ενοχλητικές λεπτομέρειες. Οι αναπαραστάσεις για τον τόπο βασίζονται ακόμα στη διαμεσολαβημένη εικόνα του από ποικίλες αφηγήσεις που έχουν διαφορετικά σημεία εκπόρευσης: από τον κυρίαρχο λόγο εντός του κοινωνικού χώρου έως τις πολλαπλές προσλήψεις που μπορούν να προταθούν μέσα από την επιστημονική έρευνα, τον φιλοσοφικό στοχασμό ή την καλλιτεχνική δημιουργία. Η σειρά των έργων του Σωτήρη Λιούκρα στην «Κοιλάδα του κόκκινου και του πράσινου» αποτελεί μια ανάλογη εικαστική πρόταση για την πρόσληψη του τόπου.   

                                                                                                          

Φλώρινα Απρίλιος 2015

Ζωή Γοδόση

Επίκ. Καθηγήτρια ΤΕΕΤ - ΠΔΜ

Γκέτο Ι Ι, 2014, ακρυλικά σε μουσαμά, 40 Χ 50 εκ

Sotiris Lioukras painting exhibition "The Valley of Red and Green"

The title of the exhibition refers to different levels of complementary concepts, involving the natural and built environment and the complementarity of colors. The vegetation and the red roofs are the main visual stimuli in this valley of red and green.

The human presence in the paintings is a sign of the common life within the city, though, occasionally, the light seems to have the main role, replacing the human activity and reducing the realism of the image. Even if the city is fading out behind a soft fog, the form of vehicles and buildings indicates the changes due to the passing of time.

The physical space is transformed into a place related to personal experience and it is understood in the everyday practices of the people living in it. This space is presented as a carrier of activities relating to daily life but also as a vehicle for individual and collective memory, as the images of the city recall common associations to people who have similar experiences.

May 19 – June 13,2015,  Eirmos Art Gallery, Thessaloniki.

Nikis Avenue  17 / Tel. 2310 222863 / 2310 278868 / http://www.eirmosgallery.gr 

Εγκαίνια, ακρυλικό σε μουσαμά 40 Χ 50 εκ.

Νυχτερινή σχολή, 2013, ακρυλικά σε μουσαμά., 80 Χ 100 εκ.

Κομπάρσοι, 2012, ακρυλικά σε μουσαμά, 114 Χ 70 εκ.

Το πρώτο χιόνι, 2012, ακρυλικό σε μουσαμά, 40 Χ 50 εκ.

Ατομική ιδιοκτησία, 2012, ακρυλικό σε μουσαμά, 114 Χ 70 εκ.

Ιστορίες από το Κλοντάικ ΙΙ, 2014, ακρυλικό σε μουσαμά 112 Χ 70 εκ.

Ομίχλη Ι

Ομίχλη ΙΙ

El Dorado I, ακρυλικό σε μουσαμά, 40 Χ 50 εκ.

El Dorado II, 2015, λάδι σε μουσαμά, 80 Χ 100 εκ.

Η Κοιλάδα του Κόκκινου και του Πράσινου

Η ζωγραφική του Σωτήρη Λιούκρα πηγάζει από τη Φλώρινα, αλλά εκβάλλει στο Χρόνο

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΣΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

21.05.2015 - 15:44

«Η Κοιλάδα του Κόκκινου και του Πράσινου», ο τίτλος δηλαδή της έκθεσης ζωγραφικής του Σωτήρη Λιούκρα, στην γκαλερί «Ειρμός», δεν είναι άλλη από τη Φλώρινα, τη γενέθλια γη του. Η πόλη ως σύνολο ανθρώπων και κτιρίων. Ψυχές και τοπία που χάσκουν, που λειτουργούν ως δείκτες χρονικού προσδιορισμού, καθώς αλλάζουν, χτίζονται, ερειπώνουν, επανασχεδιάζονται και αποτυπώνουν τις αλλαγές στη ζωή της. Έμβυοι τύποι και άψυχοι όγκοι, αλλαγές και παράμετροι δημόσιας ζωής, κατά τη ροή των αιώνων. Και μοιάζει σχεδόν σαν μεταφυσικό το φως που λούζει τα έργα του, είναι έντονο, χωρίς όμως μια αναγνωρίσιμη κεντρική πηγή, πρωταγωνιστεί και μερικές φορές αναδύεται σε κυρίαρχο, υπερκεράζοντας τις ανθρώπινες παρουσίες ή ακόμα και την πόλη την ίδια...

Οι εικόνες-πίνακες της Φλώρινας, αν και περιέχουν τοπογραφικές αναφορές, χάνουν τη χωροταξική τους διάσταση με την αντιρεαλιστική χρήση των χρωμάτων, ενώ το ίδιο μοιάζει να συμβαίνει και με τους ανθρώπους: η αίσθηση της συλλογικής κοινωνικής εμπειρίας στους δημόσιους χώρους συνάθροισης ακυρώνει τις μονάδες-μοναχικούς παρατηρητές. Η πράσινη βλάστηση και οι κόκκινες στέγες είναι ο κοινός συνειρμός-σημεία όπου εξελίσσονται τα επεισόδια και η ζωή των κατοίκων, ντόπιων ή προσφύγων, γηγενών ή μεταναστών. Όλοι μαζί στέκονται και βαδίζουν σε μια πόλη που γίνεται αόρατη, καθώς τους χειμώνες, τυλιγμένη και χαμένη στην ομίχλη, μοιάζει σχεδόν σαν να μην υπάρχει. Έτσι αυτό που απομένει είναι η μνήμη, που ταξινομεί, τακτοποιεί, αναμνήσεις, συγχωνεύει παρελθόν με παρόν και συμπληρώνει τα χάσματα.

Τριγυρίζω ανάμεσα στα έργα και αναγνωρίζω τη Φλώρινα, όχι εξαιτίας κάποιας αποτύπωσης ιδιαίτερων στιγμάτων-landmarks σε γειτονιές, όσο σαν αίσθηση περισσότερο. Ειδικά όταν το βλέμμα μου νιώθει γενικά και απροσδιόριστα πως ναι, είμαι όντως εκεί, έχει την οικεία αίσθηση. Ενώ όμως ταυτόχρονα παλεύω να προσδιορίσω το ακριβές σημείο, αδυνατώ να το καταφέρω. Γιατί ο Λιούκρας καταγράφει σχεδόν φιλοσοφικά και στοχαστικά τη Φλώρινα, στους πίνακές του η αστική, πολεοδομική και χωροταξική ανασυγκρότηση, συνεχώς παρούσα είτε με τη μορφή παραγκουπόλεων που καλλωπίζονται είτε παραμένουν χαλάσματα, μοιάζει με το φόντο, τον καμβά, όπου επάνω του τα συλλογικά βιώματα των ανθρώπων κυριαρχούν. Συναθροίσεις, συναντήσεις, συζητήσεις, στα πλαίσια μιας διαρκούς καθημερινής επαφής όπως η πόλη διασχίζει το χρόνο.

Με δίπλωμα ζωγραφικής από την Α.Σ.Κ.Τ. (εργαστήριο Γιάννη Μόραλη) και καθηγητής στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, ο Λιούκρας, που γεννήθηκε και συνεχίζει να ζει εκεί, κατέχει έναν μοναδικό τρόπο προσωπικής θέασης και καταγραφής των συμβάντων: η Φλώρινά του είναι περισσότερο ένα state of mind, παρά μόνον σκέτοι δρόμοι, γειτονιές και απεικονίσεις του περιβάλλοντος τόπου. Holding back the years, όπως τραγουδούν σε παρόμοιο ύφος οι Simply Red στο ομώνυμο τραγούδι τους.

Σκοτεινή γειτονιά, 2011, ακρυλικό σε μουσαμά, 80 Χ 100 εκ.

Πρωϊνό δρομολόγιο, 2015, λάδι σε μουσαμά, 56 Χ 70 εκ.

Κοινωνικός οραματισμός, 2015, λάδι σε ξύλο, 80 Χ 46 εκ.

Μεσημεριανό διάλειμμα, 2015, λάδι σε μουσαμά, 80 Χ 100 εκ.

Ισλαμική μπαλάντα, 2015, λάδι σε μουσαμά, 112 Χ 70 εκ.\

Λεωφόρος Νίκης 17 & Καρόλου Ντηλ 1, 54623, Θεσσαλονίκη

Τ: +302310278868  F: +302310278868  E: info@eirmosgallery.gr   www.eirmosgallery.gr